दर्शकबिन केहि दिन देखी सामाजिक संजालमा एउटा तस्बिर निकै भाईरल बन्दै गएको छ । हेर्दा डरलाग्दो देखिने उत्त तस्बिर पछाडिको कथा झनै भयानक छ ।
Link: https://youtu.be/CVBBTyemCu4
६३ वर्षीया महिला, आशा साहनी, ऋतुराज साहनीकी आमा थिइन्, जसको कंकाल उनले मुम्बईको आफ्नो अपार्टमेन्टमा फेला पारेका थिए । ऋतुराजले विगत एक वर्षदेखि आफ्नी आमासँग फोन स्वीच अफ भएकाले बोलेका थिएनन् । उनले समाजका सदस्यहरूलाई आमाको खबर बुझ्न अनुरोध गरे तर कसैले वास्ता गरेनन्। आफ्नो मृत्युको जिम्मेवार कसैलाई नलागाईदिनु भनेर आशा साहनीले अप्रिल २०१६ मा आफ्नो सुसाइड नोट लेखेकी थिइन् । प्रहरीले फरेन्सिक नतिजाको पर्खाइमा रहे पनि उक्त नोटबाट उनले त्यही समयमा नै ज्यान लिएको अनुमान गरिएको थियो ।
सबैले छोरालाई दोष दिइरहेका छन् तर उसको पक्ष पनि जान्न र भविष्यमा यस्ता घटना नहोस् भन्ने उपाय खोज्ने प्रयास हामीले गर्नैपर्ने हुन्छ । छोरालाई जति गाली गरे पनि हाम्रो समाज र छिमेकीको जीवन दिनप्रतिदिन व्यस्त र कठिन हुँदै गइरहेको जगजाहेर छ ।
सन् २०१३ मा श्रीमान्को मृत्यु भएदेखि सहानी लोखंडवाला कम्प्लेक्सको अपार्टमेन्टमा एक्लै बस्दै आएकी थिइन् । उनका छोराले उनलाई अमेरिका लगे तर त्यहाँ पनि मन परेन र फेरी आफ्नै देश फर्किईन आशा । आफ्नो छोरालाई अन्तिम पटक कलमा उनले वृद्धाश्रममा सर्ने रुचि देखाइन् किनभने उनलाई एक्लोपनबाट बच्न गाह्रो भइरहेको थियो। ऋतुराज उनका एक मात्र छोरा थिए । आमा आशा सहानिले वृद्धश्रममा राख्न भनेपनि छोरा ऋतुराजले आफ्नो व्यस्ताको कारण त्यो कुरालाई ध्यान दिन नपाएको कुरा बाहिर आएको छ । उनी आफ्नी श्रीमतीसँग सम्बन्धविच्छेदको लडाइँमा फसेका थिए र आफ्नो बच्चाको अभिभावकत्मा पनि ।
हामी सबैलाई थाहा छ कि ट्रम्प युगमा, भारतीय आईटी प्रोफेसनल करियरको लागि सुरक्षित ठानिएको थिएन। ऋतुराजले प्रहरीलाई भने कि उनको सम्बन्धविच्छेदको प्रक्रिया र बच्चाको अभिभावकत्का कारण मुम्बई आउन धेरै समय लाग्यो।
२३ अप्रिल २०१६ मा फोन गरेपछि दुई दिनपछि फेरि फोन गरे तर आमाले फोन उठाइनन् । त्यसपछि उनीसँग सम्पर्क गर्ने धेरै प्रयास असफल भयो । अन्तत २३ अप्रिपलको कुराकानिनै उत्त आमा छोरा बिचको अन्तिम कुराकानि बन्यो । अनेकौ प्रयास बिफल भएपछि छोरा ऋतुराजले अनलाइन उजुरी गरे तर उनको व्यस्त जीवनले उनलाई एक वर्ष पछि मात्र घर फर्कन अनुमति दियो । जब छोरा घर फर्ने र आमा बसी आएको अपार्टमेन्ट पुगेर कोठा खोल्दा मात्र यो सम्पूर्ण यथार्त बाहिर्यो ।
यस घटनाले स्थानीय समाजलाइ नराम्रोसँग तरंगित पारेपछि आमा आशा साहनी बनेर यस्तो कविता लेखिएको रहेछ। जुन सामाजिक सन्जालमा भाइरल भएको थियो।
कविता यसरी सुरु हुन्छ ।
---------------------------------------
कविता: आशा साहनी
ऋतु मेरो प्राण्
धेरै ऋतूहरू यो बूढो घरको बाल्कोनीबाट
मलाई स्पर्श गरेर गएका छन्।
नछोएको त तिमीले मात्रै हो ऋतु
किन प्रकृतिमा ऋतू जस्तै सन्तान फर्किने नियम छैन?
यो मेरो शयनकक्ष भित्र
धुलाम्य भएर बसेको छ तिम्रो पास्नीको तस्वीर
एकचोटि मात्र एकचोटि आएर धुलो पुछेर जाउँ
मेरो दृष्टि बन्द हुनु भन्दा पहिले
म तिमीलाई हेर्न चाहन्छु ऋतू।
तिम्रो बाबाले ल्याएको क्लाशिक घडी
तिमी आउने पछिल्लो समयको घोषणामा
अवरुद्ध भएर झुण्डिएको छ
यो स्थिर समय; तिम्रो आगमनले चलायमान होस्
हाम्रो वगैँचाको त्यो आँपको वृक्ष
जाहाँ तिमीलाई आँप खुवाउथे म
आज बूढो भएको छ म जस्तै
थोती,कुप्री,उजाड, उदास छ
गुँड लगाएर बसेका जुरेली पनि बसाइँ सरिसके
ढल्नु भन्दा पहिले त्यो वृक्ष आएर समापन गरिदेउ `ऋतू।
सास त चलेकै छ `ऋतू
यो आशाको आश मर्दैछ
सास चल्नु मात्रै पनि जीवित हुनु रहेनछ
आश नभएको जीवनको अनुराग भएन।
कुनै दिन तिम्रो व्यस्त समयमा
यो आशा तिम्री आमालाई सम्झियौ भने
धेरै त केही भएको हुनेछैन
मेरो माशंपेशीहरू गलिसकेका हुनेछन
अस्थीहरू तिम्रो स्वागतमा तत्पर रहनेछ।
मेरो हातमा एउटा चिठी हुनेछ
जसमा लेखिएको हुनेछ
मेरो अन्त्योष्टीमा; मेरो अस्थी सङ्गै तिम्रो पश्चाताप जलाइदिनु
तिमी दुखी भएको हेर्न सक्दिन
यो बूढो घर बेचिदिनु
र तमाम त्यी व्यस्त सन्तानहरूलाई पारिश्रमिक स्वरूप दिनु
जसले आमालाई जीवित भेटिदिएर आफ्नो कर्तव्य पूरा गर्नेछन
अन्त्यमा मैले तिमीलाई सिकाउन बिर्सेको जीवनज्ञान्
तिम्रो सन्तानलाई सिकाउनु
पैसा भन्दा ठूलो ममता र करूणा हो।
~~तिम्री आमा आशा साहनी
००००
भवतु सब्ब मंगलम्।
जय होस मंगल होस्
यस कवितालाई जनक कार्की ले लेख्नु भएको हो । यस्ता घटनाहरु कम गर्दै लाग्नु हामी सबैको दायित्व हो । धन्यवाद ॥
-------------------------------------------------------------------