🙏🏻Respect: “मोटरसाइकलले पनि समस्या सुनाउँछन्” सुदर्शनलाई – अँध्यारो मेकानिक माईला बा🥰

 

बसामाडी मकानपुरका सुदर्शन ढकाल “माइला बाजे” कक्षा ९ मा फेल भएपछि घरबाट भा-गेर हेटौडा पुग्नुभयो र मिस्त्रीको काम सिक्न थाल्नु भयो। १५, १६ वर्षको उमेरमा गाडी र मोटरसाइकल मर्मत सिक्दै काम गर्न सुरु गर्नुभयो। कामकै क्रममा काठमाडौँ बाट धरान जाँदै गर्दा एक्कासी आँखा

देख्न छाड्नु भयो। पछि डाक्टरले भने: “तपाईंको आँखा यतिकै हो, हामीले कुनै जादु गर्न सक्दैनौं। तपाईंको आँखा नसा सुकेको हो, यसलाई केहि पनि गर्न सकिँदैन।” तर मनले मानेन। समाजमा यस्तो विश्वास छ कि पूजा, धर्म परिवर्तन गरेर पनि बिमारी ठीक हुने कुरा आउँछ। समाजिक सञ्जालमा पनि त्यही विश्वास छ। म पनि त्यहीमा लागे। अनि मलाई दक्षिणकालिको भकाल छ भन्यो। भकाल भए, जाने अब बुझाउने अब थाहा त छैन। अनि हेटौडामा काला बोका लिएर दक्षिणकाली मन्दिर गइ पूजा गरियो। बुबा–बुहारी, छोरा–छोरी नै गए। त्यहाँ पूजा गर्ने बेला व्यापारी बोका त हो, काला रंग पो लगाएको रहेछ।

तर हार मान्नु भएन। “हात फैलाएर खानुभन्दा आफ्नो सिपमा भरोसा गर्ने” विचारमा वर्कशप सुरु गर्नुभयो। सुरुवातमा मानिसहरूले विश्वास गरेनन्, उहाँले मर्मत गर्दा झन् बिगारिदिएको भन्दै झगडा गर्ने र ठगी गर्ने प्रयास पनि गरे तर उहाँले हार मान्नु भएन, उहाँको मेहनत, धैर्य र इमान्दारीले काम अघि बढ्यो। परिवार र श्रीमतीको साथ र माया नै उहाँको लागि ठुलो खम्बा बन्यो। आज उहाँलाई “अँध्यारो मेकानिक” भनेर खोजी गर्नेहरू छन् र उहाँको सेवा उत्कृष्ट र सस्तो भएको कारण काम कहिल्यै खाली हुँदैन। आँखाले नदेखे पनि उहाँ भन्नुहुन्छ,

“आफ्नो हातमा सिप छ र मेहनत गर्ने हो भने यहाँ असम्भव केही छैन। जीवनमा हार मान्नु हुँदैन। परिवारको साथ र सहयोग र केही गर्ने हुटहुटी र अठोट भए सबैथोक गर्न सकिन्छ।”

उहाँको जीवनले सबैलाई संघर्षमा हार नमान्न र आफ्नो सिपमा भरोसा गर्न प्रेरित गर्छ।

Photo& story : हेर्ने कथा

#smartnepal #goviral